شبهای جمعه که میشه دلا بهونه میگیره *** هر کی میاد سر یه قبر ، ازش نشونه میگیره

یکی سر قبر پدر ، یکی کنار مادرش *** یکی کنار خواهر و یکی پیش برادرش

اما یه مادر ، غمگین و آرام *** میاد کنار شهید گمنام

یه جعبه خرما برای فاتحه خونی میاره *** آروم میاد میشینه و سر روی سنگش میذاره

میگه تو جای بچمی ، گوش بده به حرفای من *** از بس که اینجا اومدم ، درد اومده پاهای من

آخر نگفتی کسی رو داری *** یا که مثل من ، بی کس و کاری

مگه تو مادر نداری برای تو گریه کنه *** غروب پنجشنبه بیاد به قبر تو تکیه کنه

غصه نخور من مادرت ، منم همیشه یاورت *** نمیذارم تنها بشی ، مدام میام بالا سرت

از تو چه پنهون یه بچه دارم *** چند سال از اون خبر ندارم

آخ که دلم برات بگه از پسرم یه خاطره *** لحظه جبهه رفتنش ، ساعتی که میخواست بره

از اون لباس خاکی و از اون کلام آخرش *** هر قدمی میرفت جلو ، نگاه میکرد پشت سرش

دیگه نیومد ، رفت ناپدید شد *** چشام به درب خونه سفید شد

دیگه از اون روز تا حالا منتظر زنگ درم *** بس که دلم شور میزنه نصف شب از خواب میپرم

کاشکی بود و نگاه میکرد یزید سرش رفت بالا دار *** سزای اعمالشو دید ، لکه ننگ روزگار

من مطمئنم الآن اگر بود *** سرگرم شادی از این خبر بود

اون شبی که نشون میداد صدام چشاشو بسته بود *** رفتم تو فکر روزی که دل ما رو شکسته بود

روزایی که می خندید و خونه ها رو خراب میکرد *** روزایی که با توپ و تانک ، دل ما رو کباب میکرد

روزایی که مثل یه گرگ ، ما رو تو غم سهیم میکرد *** روی دلا پا می گذاشت ، بچه ها رو یتیم میکرد

روزایی که نمک می ریخت رو زخم داغ پدرا *** داغ برادر میگذاشت رو جیگر برادرا

الحمدالله دعام اثر کرد *** سوی جهنم عزم سفر کرد

بسه دیگه خسته شدی دوباره خیلی حرف زدم *** با این که قول داده بودم اما بازم گریه شدم

خدا نگهدار پسرم ، فعلا ازت جدا میشم   ***  شاید مسافرم بیاد ، زشته که خونه نباشم

با صد امید و آرزو ، مادر مفقودالاثر  ***  بلند شد از کنار قبر ، شاید براش بیاد خبر

چند ساله مادر کارش همینه *** خبر نداره بچه اش همینه ...